اخبار فیلم و سریال

حاشیه تازه برای «اودیسه» کریستوفر نولان؛ دقت تاریخی لباس‌ها زیر ذره‌بین طرفداران

در حالی که موجی از فیلم‌های پرهزینه و جاه‌طلبانه در راه سینماهاست، یکی از مهم‌ترین آن‌ها بدون شک «اودیسه» (The Odyssey) ساخته جدید کریستوفر نولان است؛ اثری حماسی با بازیگران پرستاره که قرار است جان تازه‌ای به گیشه بدهد. اما هنوز اکران نشده، بحث و حاشیه پیرامونش بالا گرفته است.

«اودیسه» نولان دقیقاً چه فیلمی است؟

نولان این‌بار سراغ یکی از مشهورترین متون ادبی جهان، یعنی حماسه هومر رفته و آن را در قالب یک اثر اکشن-اسطوره‌ای عظیم بازآفرینی کرده است. فیلم حال‌وهوایی فانتزی دارد و تمرکزش بر افسانه‌ها و موجودات اسطوره‌ای است، نه بازسازی مو‌به‌موی تاریخ.

در این پروژه بازیگرانی چون مت دیمون، تام هالند، آن هاتاوی، زندایا و جان برنثال حضور دارند. نخستین تصویر رسمی از شخصیت مت دیمون سال گذشته منتشر شد و تریلر کامل فیلم نیز در اواخر سال ۲۰۲۵ به نمایش درآمد. «اودیسه» برای ۱۷ ژوئیه ۲۰۲۶ برنامه‌ریزی شده است.

جنجال از کجا شروع شد؟

پس از انتشار تریلر، وب‌سایت GreekReporter نسبت به آنچه «عدم دقت تاریخی» خوانده، واکنش نشان داد؛ به‌ویژه در مورد کلاه‌خودها و کشتی‌ها. به گفته این رسانه، هومر در دوره آرکائیک می‌نوشته؛ زمانی که جنگجویان یونانی معمولاً از کلاه‌خودهای برنزی کورینتی استفاده می‌کردند که بخش زیادی از صورت را می‌پوشاند. اما در تریلر، کلاه‌خودهایی دیده می‌شود که صورت بازیگران را تا حد زیادی باز می‌گذارند. همچنین طراحی کشتی‌ها نیز از نگاه منتقدان، چندان یونانی به نظر نمی‌رسد.

وب‌سایت IGN نیز واکنش‌های تند برخی مخاطبان را بازتاب داد. یکی از کامنت‌ها که زیاد دست‌به‌دست شد، طعنه‌آمیز می‌گفت:
«نمی‌دانستم یونانی‌های باستان با کلاه‌خود بتمن دریانوردی می‌کردند و کشتی‌های وایکینگی داشتند! واقعاً دیدن چند تصویر تاریخی این‌قدر سخت است؟»

برخی دیگر از طرفداران معتقدند فضای بصری فیلم بیشتر به اسکاندیناوی شباهت دارد تا دریای اژه؛ از شلوار پوشیدن شخصیت‌ها گرفته تا کشتی‌هایی شبیه لانگ‌شیپ‌های وایکینگی با سر اژدها.

اشتباه تاریخی یا انتخاب آگاهانه؟

اینجا همان نقطه‌ای است که بحث دو شاخه می‌شود. «اودیسه» داستانی اسطوره‌ای و پر از اغراق است، نه یک روایت مستند تاریخی. تبلیغات فیلم هم به‌وضوح بر جنبه فانتزی و افسانه‌ای تأکید دارد؛ از حضور غول‌ها و سیکلوپ‌ها گرفته تا پری‌های دریایی. نولان به دقت وسواس‌گونه در آثارش معروف است، اما به نظر می‌رسد این‌بار آگاهانه مسیر اسطوره‌پردازی سینمایی را انتخاب کرده، نه بازسازی موزه‌ای تاریخ.

جمع‌بندی

«اودیسه» نولان هنوز اکران نشده، اما بحث‌ها پیرامونش حسابی داغ است؛ از انتقاد به کلاه‌خودهای «غیرتاریخی» و کشتی‌های شبیه وایکینگ‌ها گرفته تا دفاع کسانی که می‌گویند: «این یک اسطوره است، نه کتاب تاریخ.» در هر صورت، یک چیز قطعی است: نولان قصد دارد فیلمی بزرگ، جسورانه و افسانه‌ای بسازد؛ حتی اگر همه با جزئیاتش موافق نباشند.
نمایش بیشتر
نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا