در فصل جوایز امسال، فیلم «Sinners» از یک موفقیت غیرمنتظره به پدیدهای تمامعیار تبدیل شده است. این فیلم ترسناکِ اورجینال و +R که در سال ۲۰۲۵ اکران شد، در میان رقابتی فشرده راه خود را باز کرد، فروش سینمایی قابلتوجهی داشت و ماهها موضوع بحث بود. حالا «Sinners» با ثبت ۱۶ نامزدی اسکار در سال ۲۰۲۶، رکورد بیشترین نامزدی تاریخ برای یک فیلم را شکسته است.
اما در دل این موفقیت، جزئیاتی ظریف و تأثیرگذار پنهان شده که بسیاری از تماشاگران احتمالاً متوجه آن نشدهاند: ادای احترامی خاموش به چادویک بوزمن که درست جلوی چشمها قرار دارد.
کلیسایی که فقط صحنهسازی نیست
هانا بیچلر، طراح صحنه برنده اسکار، اخیراً در شبکه اجتماعی X (توییتر سابق) درباره لایههای پنهان صحنه کلیسای ابتدای فیلم توضیح داد. او با انتشار تصویری از این صحنه نوشت:
«سه صلیب؛ سَمی و پدرش نماد پدر، پسر و روحالقدس هستند. تیرهای چوبی زبرِ نگهدارنده صلیبها دقیقاً ۳۳ اینچ از هم فاصله دارند؛ سن عیسی هنگام مرگ و عددی که نماد پایان است. تیرهای متقاطع بالایی برای چادویک هستند و ژست “Wakanda Forever” را تداعی میکنند.»
با دانستن این توضیح، دیگر دیدن این نمادها چندان پنهان یا اتفاقی به نظر نمیرسد.
سه صلیب، مستقیماً به شخصیتهای محوری داستان یعنی سَمی و پدرش اشاره دارند و حضور عنصر سوم، روحالقدس را تداعی میکند. فاصله ۳۳ اینچی تیرها، اشارهای مذهبی و نمادین به مرگ و پایان است. در بالای صحنه نیز، چوبهای متقاطع شکلی شبیه حرف X میسازند؛ ارجاعی واضح به سلام معروف «واکاندا برای همیشه» که مستقیماً به چادویک بوزمن اشاره دارد.
چرا این ادای احترام کاملاً منطقی است؟
«Sinners» به نویسندگی و کارگردانی رایان کوگلر ساخته شده است؛ فیلمسازی که مسیر حرفهایاش با «Black Panther» وارد مرحلهای تازه شد. هرچند مایکل بی. جردن در تمام فیلمهای کوگلر حضور داشته، این چادویک بوزمن بود که با نقش تیچالا، آن فیلم را به یک پدیده فرهنگی تبدیل کرد و نگاهها به ژانر ابرقهرمانی را تغییر داد. بنابراین، این ادای احترام کاملاً با پیشینه این گروه سازنده همخوانی دارد.
برخی تماشاگران حتی به لایههای عمیقتری اشاره کردهاند. یکی از کاربران نوشته است که صلیبهای طلایی کلیسا شباهت زیادی به لباس چادویک بوزمن در متگالای ۲۰۱۸ دارد؛ کتوشلوار سفید با شنلی مزین به صلیبهای طلایی که ترکیبی از نمادهای مسیحی و زیباییشناسی آفروفوتوریستی بود. واکنش هانا بیچلر؟ چند ایموجی قلب؛ پاسخی که بیشتر تأیید ضمنی به نظر میرسد تا یک تصادف ساده.
تأثیر بوزمن فراتر از طراحی صحنه
این ادای احترام تنها به معماری و دکور محدود نمیشود. مایکل بی. جردن گفته است که رایان کوگلر هنگام هدایت بازیگران، اغلب به جای دستورهای فنی میپرسید:
«چادویک در این لحظه چه کاری میکرد؟»
به گفته جردن، این سؤالها گاهی سنگین و احساسی بودند، اما مسیر بازی را شفاف میکردند. نتیجه آن را میتوان در سراسر فیلم حس کرد؛ حتی در صحنههایی که کلیسا دیده نمیشود، نوعی وقار، ثبات و سنگینی احساسی وجود دارد که بهوضوح یادآور میراث بوزمن است.
مسیر اسکار و محل تماشا
با ۱۶ نامزدی اسکار، بعید به نظر میرسد «Sinners» مراسم را دست خالی ترک کند. اگر این فیلم روی صحنه برود، احتمالاً نام چادویک بوزمن در بیش از یک سخنرانی شنیده خواهد شد؛ حضوری که فراتر از قاب پایانی فیلم ادامه دارد.
